Festival Simgemizin Hikâyesi…

Toros Dağları’nın etekleri ta Akdeniz’den başlar. Anavarza Ovası’nda, Vayvay Köyü’nde, Koca Osman’ın evinde bir İnce Memed saklanır. Korktuğundan değil, ufak tefektir ama korku nedir bilmez. Ağalara kafa tutar, insanı köle eden sisteme kafa tutar, gözünü kırpmaz haklarından gelir.

Titrek adımlarla basarken toprağa İnce Memed’le tanıştık, ondan aldık bugün sahip olduğumuz cesareti. Anadolu’nun öyküsünü, Anadolu insanının cesaretini Yaşar Kemal’den dinledik. Onun kahramanlarıyla kahraman olduk, onun öğrettikleriyle fark ettik kendi gücümüzü. Biraz daha cesur, biraz daha güçlü olmak için ‘platform’ çerçevesinde bir araya geldiğimizde, güzel bir fotoğrafımız olsun istedik. Bu fotoğrafta hem Koca Yaşar olmalıydı hem İnce Memed. Hem dağın öteki yüzündeki güneşi göstermeliydi hem Çukurova toprağından sunmalıydı bir avuç. Hepsini bir arada ancak yukarıda gördüğünüz çizimde bulduk.

Yaşar Kemal Platformu adına yaptığımız tüm çalışmalarda bizi temsil eden bir simgeye dönüştü bu çizim. Biz bir logo mantığıyla yaklaşmamış olsak da o artık bizimle özdeşleşti. Yaşar Kemal temalı çizim yapan çok sayıda sanatçı vardı, ama bizim gönlümüzü fetheden Erdoğan Karayel oldu. Emek emek resmettiği bu “Yaşar Kemal ve İnce Memed” çizimini kullanmak için kendisinden izin istediğimizde, göstermiş olduğu anlayış ve ilgi nedeniyle daha fazla sahip çıktık eserine. Kendisinin de bizler gibi İnce Memed ruhuna sahip olması içimizdeki coşkuyu körüklemiş oldu.

Yaşar Kemal’in İnce Memed’i gibi bizler de devrin Abdi Ağaları ile mücadele ediyor,  Muhterem Yoğuntaş’ı gibi tüm yoksunluklarının içerisinde var olmak için çabalıyoruz. Bu çabada, eserini kullanmamıza izin vermekle bileğimize güç verdiği için Erdoğan Karayel’e teşekkür ediyor ve sevgilerimizi sunuyoruz.

Ve bir kez daha diyoruz, bu kez daha yüksek çıkıyor sesimiz: Değer… Gözleri kocaman çocuklar için mücadeleye değer…